
موفقیت در مصاحبه شغلی همیشه یکی از دغدغههای اصلی تمام افراد جویای کار است. خوب است این نکته را تاکید کنیم که اگرچه در لحظاتی ممکن است مصاحبهکنندگان فراتر از حقیقت و انتظار به نظر برسند، ولی آن ها هم دقیقا مانند شما هستند. یعنی در برابر همان ترجیحات روانشناسی و تعصبات ذهنی حساس هستند که بقیهی ما را تحت تاثیر قرار میدهند.
برای آنکه به شما کمک کنیم در یک مصاحبه شغلی به ذهن مصاحبهگرتان وارد شوید و بیاموزید آنها در یک داوطلب کار به دنبال چه چیزی هستند، فهرستی از راهبردهای موفقیت در مصاحبه شغلی را با پشتوانهی علمی جمعآوری کردهایم تا کاری کنید دوستداشتنیتر، شایستهتر و در نهایت استخدامشدنیتر به نظر برسید. به این ترتیب می توانید به موفقیت در مصاحبه شغلی برسید.
به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از بازده، طبق گفتهی گلسدور، “بهترین” زمان برای تنظیم یک مصاحبه شغلی زمانی است که برای مصاحبهگر بهترین زمان باشد – نه زمانی که برای شما بهترین است.
بنابراین اگر مدیر استخدامی در انتخاب زمان مصاحبه شغلی اندکی انعطاف نشان بدهد، بخواهید در صورت امکان حدود ۱۰: ۰ صبح یک یکشنبه بروید. وقتی مصاحبهگرتان نسبتا آسوده باشد این اتفاق ممکن است.
به طور کلی، باید از ملاقاتهای اول صبح بپرهیزید زیرا ممکن است مصاحبهگرتان هنوز گرفتار کارهایی باشد که باید در آن روز انجام دهد. همچنین دلتان نمیخواهد آخرین ملاقات روزِ کاری به شما برسد، چرا که مصاحبهگرتان ممکن است به چیزهایی فکر کندکه باید در خانه انجام دهد.
تحقیقات نشان میدهند مصاحبهگران ارزشیابیشان از هر داوطلب را بر این اساس قرار میدهند که با در آن روز چه شخص یا اشخاص دیگری مصاحبه کردهاند.
یک مطالعه نشان داد کارجویانی که در پایان وقت کاری یک روز و پس از تعدادی داوطلب قوی مصاحبه کردند پایینتر از انتظار ردهبندی شدند. از سوی دیگر کسانیکه پس از تعدادی داوطلب ضعیف مصاحبه شغلی داشتند بالاتر از انتظار ردهبندی شدند.
مشخص نیست آیا این یک پدیدهی ناخودآگاه است، یا آیا مصاحبهگران ناخودآگاهانه آخرین داوطلبان را به این دلیل پایینتر یا بالاتر از آنچه باید ردهبندی میکنند که نمیخواهند سرپرستانشان فکر کنند آنها به همه یک رتبه میدهند.
در هر صورت، اگر اطلاع دارید چه افراد دیگری در چه زمانی در مصاحبه شغلی دارند، برای موفقیت در مصاحبه شغلی ترتیبی دهید پس از داوطلبان نسبتا بیصلاحیت وارد شوید. برای موفقیت در مصاحبه شغلی هرگز با قوی تر در یک روز رقابت نکنید.
یک نظرسنجی از مدیران استخدامی و منابع انسانی که توسط کریربیلدر انجام شد نشان داد رنگهای مختلف لباس تاثیرات گوناگونی را القاء میکنند.
بیست و سه درصد از مصاحبهگران گفتند آبی نشان میدهد که کارجو توانایی نقشآفرینی و کار تیمی را دارد، در حالیکه ۱۵ درصد گفتند سیاه حاکی از قابلیت و توانایی رهبری است.
در همین حال، ۲۵٪ گفتند نارنجی بدترین رنگ برای پوشیدن است، و نشان میدهد داوطلب غیرحرفهای است.
در اینجا میتوانید ببینید رنگهای دیگر چه چیز را نشان میدهند :
خاکستری: منطقی/تحلیلگر
سفید: منظم
قهوهای: قابل اعتماد
قرمز: قدرت
سبز، زرد، نارنجی، یا بنفش: خلاق
شما میتوانید بر اساس سن نسلی مصاحبهگر در مورد او و آنچه میخواهد بشنود چیزهای بسیاری بیاموزید (اما همه چیز را نه).
دکتر جان بیمولیدور و باربارا پاروس در کتابشان “مصاحبهی معرکه” مینویسند شما باید بر اساس نسلی که مصاحبهگر به آن تعلق دارد اندکی متفاوت رفتار کنید. جزییات آن چنین است:
مصاحبهگران نسل Y (بین ۲۰ و ۳۰): نمونههای مستند و قابل رو سیت از کارتان را برای تاکید بر قابلیت چندوظیفه ای بودن به همراه داشته باشید.
مصاحبهگران نسل X (بین ۳۰ و ۵۰): بر خلاقیتتان تاکید کنید و ذکر کنید که برقراری تعادل بین کار و زندگی چگونه به موفقیتتان کمک میکند.
مصاحبهگران نسل جنگ(بین ۵۰ و ۷۰): نشان دهید که سخت کوش هستید و به آنچه در تمم این سال ها آنها بهدست آوردهاند احترام می گذارید.
مصاحبهگران نسل سکوت (بین ۷۰ و ۹۰): وفاداری و تعهدتان را به شغلهای پیشین ذکر کنید.
به گفتهی مولیدور و پاروس، حرکات دست شما به کمک میکند در یک مصاحبه شغلی تاثیرگذار باشید و موفقیت در مصاحبه شغلی را تجربه کنید.
به طور کلی نشان دادن کف دستانتان صداقت را نشان میدهد، در حالیکه گذاشتن نوک انگشتهای هر دو دستتان روی یکدیگر برای ساختن یک گنبد نشان می دهد اعتماد بهنفس بالایی دارید.( مثل عکس کلینتنون در زیر)
از سوی دیگر دلتان نمیخواهد کف دستانتان را رو به پایین بگیرید، زیرا نشانهی تسلط است. همچنین از پنهان کردن دستانتان بپرهیزید، چون به نظر برسد چیزی برای پنهان کردن دارید.
ضربه زدن با انگشت، که نشان دهندهی بیقراری است؛ دستبه سینه شدن که نشانهی ناامیدی است؛ و استفادهی بیش از حد حرکات دست، میتواند آزاردهنده و مزاحم باشد. برای موفقیت در مصاحبه شغلی دستان را به بازی بگیرید.
طبق “فرضیهی جذب شباهت “، ما تمایل داریم افرادی را دوست داشته باشیم که دیدگاههای مشابه ای با ما دارند.
بنابراین اگر میدانید مصاحبهگرتان واقعا برای خدمات اجتماعی ارزش قائل است و شما نیز همینطور، سعی کنید آن موضوع را در مکالمهتان به کار ببرید.
” اثر آفتابپرست”، یک پدیدهی روانشناسی است که توضیح میدهد چگونه آدم ها وقتی زبان بدن مشابه ای را نشان میدهند بیشتر به دوست داشتن یکدیگر تمایل دارند.
پتی وود، متخصص زبان بدن میگوید ایدهآل آن است که چنین به نظر برسد در حال ” رقص” با شخص دیگر هستید.
در غیر این صورت ممکن است چنین به نظر برسد که به آنچه میگوید علاقه ندارید، یک نقشآفرین تیمی نیستید، یا حتی دروغ میگویید.
بنابراین اگر مصاحبهگرتان در صندلیاش به جلو تکیه میدهد و دستهایش را روی میز قرار میدهد، راحت باشد و همان کار را انجام دهید. احتمالا متوجه نخواهد شد که در حال تقلید از او هستید. بی تردید تقلید زبان بدن یک عامل مهم برای موفقیت در مصاحبه شغلی است.
در یک مطالعه که گزارش آن در سایت سایبلاگ منتشر شده است، محققان دریافتند دانشجویانی که برای مصاحبهگرانشان خودشیرینی میکردند، بیشتر احتمال داشت یک پیشنهاد شغلی دریافت کنند. احتمالا به این خاطر است که آن دانشجویان برای یک شرکت مناسبتر به نظر میرسیدند.
دانشجویانی که خودشیرینی میکردند به طور اخص سازمان را ستایش کردند و اشتیاقشان را برای کار کردن در آنجا نشان دادند و از مصاحبهگر تعریف کردند. آنها بر ارزش رویدادهای مثبتی که مسئولشان بودند تاکید نکردند یا مسئولیت رویدادهای مثبت را به عهده گرفتند حتی اگر به تنهایی مسئول آنها نبودند. برای موفقیت در مصاحبه شغلی تا می توانید به صوورت معقول تعریف و تمجید کنید.
استادان رشته ی مدیریت کسب و کار که کتاب ” دوست و دشمن” را نوشتهاند میگویند موفقیت در کسب و کار اغلب مسئلهی رقابت و همکاری است.
در یک مصاحبهی شغلی برای نشان دادن تواضع و در عین حال اعتماد به نفس به مصاحبهگرتان ، یک راه آن است که جمله ای شبیه این بگویید: ” من عاشق کار (اسم کار را ببرید) هستم. چون به من یادآوری می کند روی کارِ( اسم کار را ببرید) م متمرکز باشم.”
این کار در عین حال که محترمانه است و به کار پیشنهادی مصاحبهگرتان علاقه نشان می دهید، اطمینان می یابید ابتکار عمل را در هدایت مکالمه در اختیار دارید.
مطالعهی دیگری که در سایت سایبلاگ گزارش شده است میگوید، برای تحت تاثیر قرار دادن مصاحبهگرتان، باید در خصوص در دست داشتن ابتکار عمل در تجارب کاریتان در گذشته حرف بزنید.
در این مطالعه به گروهی از خردهفروشان سناریوهایی فرضی گفته شد (برای مثال، یک مشتری در آستانه تعطیلات وارد فروشگاه میشود و نمیداند با خودش چه چیزهایی ببرد، بنابراین با او دربارهی محصولات مختلف صحبت میکنید و مشتری کرم ضدآفتاب و عینک آفتابی میخرد.) و از آنها خواسته شد نشان دهند چقدر برای آن نتیجهی مثبت احساس مسئولیت میکنند.
کارمندانی که به طور ضمنی بیان کردند مسئول خرید بودهاند به طور کلی ردهبندی عملکردی بالاتری از سوی مدیرانشان دریافت کردند.
همین ایده احتمالا در مورد مصاحبهگران شغلی نیز به کار میرود. اگر بتوانید نشان دهید چگونه به یک دستاورد مثبت در شرکتتان کمک کردهاید، مصاحبهگرتان احتمالا بیشتر تحتتاثیر شما قرار خواهد گرفت تا وقتیکه طوری رفتار میکنید که انگار سهم کوچکی در آن داشتهاید.(اما مراقب باشید نقشتان را در نتایج اغراقآمیز جلوه ندهید – شمارهی ۸ را ببینید)
در جواب به سوال: بزرگترین نقطه ضعفتان چیست؟ ممکن است غریزهی اولیهی شما برای ساختن پاسخی راهبردی باشد که در واقع بر نقاط قوتتان تاکید کند. برای مثال ممکن است بگویید: ” من کمالگرا هستم” یا ” بیش از حد سختکوشم.”
اما تحقیق جدیدی میگوید “رجزخوانی متواضعانه” یا خودستایی پنهان در یک گلایه میتواند عامل دلسرد کنندهای در مصاحبهها باشد. هوشمندانه آن است یک چیز واقعی شبیه این بگوییم: ” من در نظم و انضباط بهترین نیستم” که صادقانهتر به نظر میرسد و میتواند مصاحبهگرتان را بیشتر ترغیب کند به شما یک شغل را پیشنهاد دهد.
تعداد فزایندههای از تحقیقات میگویند شما به راحتی میتوانید باعث شوید در موقعیتهای کسب و کار احساس قدرت کنید و قدرتمند ظاهر شوید.
در مطالعهای، مشخص شد شرکتکنندگانی که دربارهی زمانی نوشتند که روی افراد اعمال قدرت داشتند، احتمال بیشتری داشت در یک کار گروهی، روی گروه نفوذ داشته باشند – و آن نفوذ حتی دو روز بعد هم باقی مانده بود.
مطالعهی دیگری توسط امی کادی، استاد دانشکدهی کسب و کار هاروارد انجام شد، برخی دانشجویان دو ژست پرقدرت ( گسترده و باز) را هر کدام برای یک دقیقه پیش از صحبت کردن دربارهی شغل رویاییشان تمرین کردند، در حالیکه دیگران ژستهای کم قدرت ( جمع و بسته) را به کار گرفتند. نتایج نشان داد دانشجویان گروه پرقدرت با نمره ی اعتماد به نفس بیشتر ردهبندی شدند و احتمال بیشتری داشت به آن ها شغلهای فرضی پیشنهاد شود.
مشخصا ایدهی خوبی نیست که هنگام مصاحبه یک ژست قدرت بگیرید، اما مطمئنا میتوانید پیش از ورود به ساختمان یا اتاق کنفرانس این کار را بکنید. برای مثال، میتوانید با پاهایی باز به اندازهی عرض شانهها بایستید و دستهایتان را بالای سرتان بگیرید.
اگر میخواهید باهوش به نظر برسید از یکنواخت صحبت کردن دوری کنید.
به گفتهی لئونارد مولدینوف نویسندهی ” نیمهخودآگاه: چگونه ذهن ناخودآگاه بر رفتارتان حکمرانی میکند “، “اگر دو گوینده دقیقا کلمات یکسانی را به زبان بیاورند، اما یکی اندکی سریعتر و بلندتر و با مکثهای کمتر و تنوع بیشتر صدا صحبت کند آن گوینده پرانرژیتر، آگاهتر، و باهوشتر قضاوت خواهد شد. بیان فصیح با تغییراتی در زیروبم و صدا، و یک میزان حداقلی از مکثهای قابل اعتنا اعتبار را تقویت و تاثیر هوش را بالا میبرد. ”
جفری جیمز از شرکت اُوراَت پیشنهاد میکند: سرعتتان را با توجه به اهمیت آنچه میگویید کم و زیاد کنید. اگر در حال خلاصه کردن یا مرور سابقه هستید، سریعتر از زمانی صحبت کنید که اطلاعات جدید فراهم میکنید. وقتی مفهوم مهمی را معرفی میکنید، سرعتتان را کم کنید تا به شنوندگان زمان دهید آن را تحلیل کنند.
خجالتی نباشید – وقتی مصاحبهگرتان برای سلام کردن میآید در چشمانش نگاه کنید. در یک مطالعه، محققان از شرکتکنندگان خواستند ویدیوهایی از افراد غریبه را ببینند که برای نخستین بار در حال صحبت با یکدیگر بودند و سپس ردهبندی کنند هر فرد چقدر باهوش به نظر میرسید. نتایج نشان داد افرادی که دائما تماس چشمی برقرار میکردند در هنگام صحبت کردن باهوشتر از کسانی در نظر گرفته شدند که تماس چشمی برقرار نکردند. بنابراین فراموش نکنید برای موفقیت در مصاحبه شغلی تماس چشمی را در دستور کارتان قرار دهید.
مطالعهی جالبی دلایل این امر را بررسی کرد که چرا داوطلبانی که مضطرب به نظر میرسند احتمال کمتری دارد شغلی بگیرند.
معلوم شد، حداقل در مصاحبههای ساختگی، تیکهای عصبی مانند تکان خوردن نیستند که به شانس شما برای گرفتن یک شغل لطمه میزند. بلکه دلیلش آن است که مضطرب بودن باعث میشود کمتر گرم و قاطع به نظر برسید، و باعث میشود آهسته صحبت کنید.
دبورا ام پاول، یکی از نویسندگان این مطالعه به فوربس گفت: ” اگر ذاتا برونگرا نیستید لازم است مطمئن شوید مهارتهایتان را به عرضه می کنید، از گرفتن سهمتان در یک پروژه نهراسید.”
پاول به فوربس گفت که آهسته صحبت کردن به شانس داوطلبان آسیب میزند، زیرا ممکن است مصاحبهگران تصور کنند داوطلبان برای پاسخ به سوالات آنها به زحمت افتادهاند.
ممکن است اغوا شوید به مصاحبهگرتان دربارهی دستاوردهای گذشتهتان بگویید – اما تحقیقات نشان میدهند شما باید بیشتردربارهی چیزی صحبت کنید که در صورت استخدام در سازمان میتوانید در آینده انجام دهید.
در یک مطالعه، شرکتکنندگان اطلاعاتی دربارهی یک متقاضی شغلی فرضی دریافت کردند. به برخی شرکتکنندگان گفته شد متقاضی دو سال تجربه داشته و امتیاز بالایی در یک آزمون دستاورد رهبری کسب کرده است؛ به دیگران گفته شد که داوطلب تجربهای نداشته و امتیاز بالایی در یک آزمون ظرفیت رهبری کسب کرده است.
نتایج نشان داد زمانیکه شرکتکنندگان فهمیدند داوطلب ظرفیت بالایی دارد، فکر کردند موفقتر خواهد بود.
به گفتهی روانشناس اجتماعی هایدی هالورسون، مغز ما توجه بیشتری به اطلاعات نامطمئن میکند زیرا میخواهد آن را رمزگشایی کند. یعنی در نهایت زمان بیشتری را به تحلیل آن اطلاعات میپردازیم و اگر اطلاعات مثبت باشد، نگرشی مساعدتر از شایستگی یک فرد در اختیارمان میماند.
همانطور که جاناتان گولدینگ و آن لیپرت در سایکالوژیتودی اشاره میکنند، تعدادی از مطالعات دریافتهاند به طور کلی داوطلبانی که انرژی و هیجانشان را بروز میدهند احتمال بیشتری دارد که یک شغل را بگیرند.
آنها مینویسند: ” به طور ویژه، داوطلبان با علاقه و سطح انرژی و تنوع تن و دامنهی صدای بالاتر، نسبت به کسانی که علاقه وسطح انرژی و تنوع تن و دامنهی صدایی پایینتری داشتند، بیشتر احتمال دارد برای مصاحبهی دوم فراخوانده شوند ”
تحقیقات اخیر نشان میدهد که گپ به نظر بیهودهی پیش از آغاز واقعی مصاحبه ـ که روانشناسان آن را “تفاهمسازی” میخوانند ـ میتواند بر تاثیری که مصاحبهگر از شما میگیرد اثرگذار باشد و به موفقیت در مصاحبه شغلی برای شما منجر شود.
در یک مطالعه، داوطلبانی که در ایجاد یک گفتوگویی کوتاه در مصاحبههای ساختگی خوب عمل کردند، نسبت به داوطلبانی که در گپ زدن مهارت کمتری داشتند در سوالات مربوط به آن شغل رتبهی بالاتری دریافت کردند، یعنی تاثیر اولیهی مصاحبهگران بر تاثیر کلیشان سایه انداخته بود.
” چرا امروز من را برای مصاحبه دعوت کردهاید؟ ” ممکن است سوال خیلی عجیبی به نظر برسد. اما طبق گفتهی رابرت کادینی روانشناس، پرسیدنش موثر است. به ویژه توجه مصاحبهگر را به قدرتهایتان و به دلایلی که از شما خوششان میآید، جلب میکند.
کالدینی به بیزنس اینسایدر گفت “شما توجه آن ارزیابیکنندگان را به ویژگیهای مثبت معطوف میکنید، قدرتمندترین عنصر مورد نظرتان. با به خاطر داشتن این امر، اکنون این ذهنیت را خواهند داشت که شما را به شکلی مثبت ببینند. ”
منبع: اقتصاد آنلاین

راز موفقیت انسان های بزرگ چیست؟ بسیار در اطرافم دیده ام وقتی شخصی موفقیتی به دست می آورد، با حسادت می گویند: «عجب شانسی آورد»! اما افسوس، تمام شکست هایی که قبل از این موفقیت وجود داشته را نمی بینند. بله؛ موفقیت یک شبه رخ می دهد، اما در پشت آن سال ها شکست و تلاش و پشت کار نهفته است.
آیا افراد موفق و انسان های بزرگ، خوش شانس هستند؟ آیا با استعداد خاصی به دنیا آمدند؟
البته که نه. موفقیت هیچ ربطی به ارث و نژاد و آی کیو و حساب بانکی ندارد. موفقیت هیچ فرمول شناخته شده و یکسانی ندارد که برای همه کار کند. اما می توانیم با ایجاد عادت های افراد موفق و انسان های بزرگ در خود، مانند آن ها موفقیت رادر آغوش بگیریم!
من لیستی از این عادت های افراد موفق و انسان های بزرگ تهیه کردم و نام آن را 10 راز موفقیت انسان های بزرگ قرار داده ام.
اولین راز موفقیت انسان های بزرگ، مطالعه است. مطالعه به صورت جدی به حماقت آسیب می رساند! حتما برای شما پیش آمده که بعد از اشتباهی در زندگی بگویید: «ای کاش این کار را نمی کردم». اگر تجربیات بیشتری داشته باشید لازم نیست که هزینه سنگین اشتباهات را بپردازید. یکی از ساده ترین راه ها استفاده از تجربیات دیگران است. دیگران هم تجربیاتشان را در کتاب هایشان می نویسند و شما به راحتی می توانید با پرداخت هزینه اندک از تجربیات ارزشمند انسان های موفق استفاده کنید. تمام بزرگان ازرزش مطالعه را درک کرده اند و روزانه ساعتی را به آن اختصاص می دهند. بیل گیتس محال است روزی را بدون مطالعه تمام کند. اوباما و آلبرت اینشتین هم از عاشقان مطالعه بوده و هستند. مطالعه کمک می کند تا اشتباهاتی که دیگران در زندگی کردند را تکرار نکنید.
حتما پیش آمده که کتاب های فوق العاده ای خواندید، زیر مطالب خط کشیدید و بعد ا ز گذشت چند روز تمام جملات، نگرش و ایده های کتاب را فراموش کردید. رابرت گرین در کتاب 48 قانون قدرت راه خوبی برای جلوگیری از این اتفاق پیشنهاد می دهد. اینجا محل مناسبی برای توضیح آن نیست، پس پیشنهاد می کنم این کتاب را تهیه و مطالعه کنید.
یک راز بسیار مهم انسان های بزرگ، بیدار شدن زود از خواب است، درست زمانی که دیگران خواب هستند. پیشنهاد می کنم بین ساعات 5 تا نهایتا 6 صبح از خواب بیدار شوید و روزتان را با مطالب انگیزشی و انرژی بخش آغاز کنید. از خودتان سوالات خوب بپرسید تا ذهنتان را در طول روز در مسیر خوبی قرار دهید.
قبول دارم که سحر خیزی عادت بسیار سختی است اما در اینجا چند راه پیشنهاد می کنم که می توانید از آن ها کمک بگیرید:
سحر خیز باشید
انسان های بزرگ و موفق توانایی لازم برای بوتاکس کردن و انواع عمل های زیبایی، برای زیبا و متناسب به نظر رسیدن دارند. اما چرا عادت روزانه ورزش کردن را به تمام این ها ترجیح می دهند؟
ورزش کردن باعث سلامتی و تناسب اندام می شود. اما ورزش باعث سلامت مغز هم می شود. همینطور استرس را کاهش می دهد و حافظه را نیز افزایش می دهد. در واقع کار زیاد، بدون ورزش کردن به زودی شما را فرسوده خواهد کرد و بهره وری تان را به شدت کاهش خواهد داد. تحقیقات اثبات کرده اند که ورزش روزانه باعث افزایش خلاقیت و بهره وری شده، همچنین شما را باهوش تر می کند.
چه چیزی حرفه ای ها و انسان های بزرگ را از افراد معمولی متمایز می کند؟ آن ها حتی وقتی به قول معروف حس کار کردن ندارند هم کارشان را انجام می دهند و افراد معمولی در این مواقع کار را رها می کنند.
یک نویسنده معروف می گوید: «نویسنده ای که منتظر رسیدن زمان مناسب برای نوشتن است، بدون نوشتن حتی یک کلمه بر روی کاغذ از این دنیا خواهد رفت!»
این جمله را می توان به تمام ما نسبت داد، در هر شغلی که باشیم!
دفعه بعد که حس کار کردن نداشتید خودتان را مجبور کنید تا فقط 15 دقیقه دیگر ادامه دهید. بعد از این 15 دقیقه معجزه را خواهید دید. این 15 دقیقه شما را دوباره به جرکت وا می دارد و می توانید مدت بیشتری کارتان را ادامه دهید.
اگر از این راه جواب نگرفتید، 30 دقیقه زمان بگذارید و کاری که در حال انجامش هستید را به اجزاء کوچکتری تقسیم کنید و بعد از این مدت یکی یکی آن ها را به پایان ببرید تا کار تمام شود.
تحقیقات نشان داده که مدیتیشن، استرس و درد را کاهش می دهد همینطور از افسردگی پیشگیری می کند. همچنین می تواند توانایی تمرکز کردن را در شما تقویت کند تا هرچیزی که در اطرافتان اتفاق می افتد به سادگی حواستان را پرت نکند. آرنولد شوارتزنگر هم در دهه 70 عادت به مدیتیشن داشت.
اما ساکت کردن ذهن در ابتدا اصلا کار ساده ای نیست. روش پیشنهادی من سکوت کردن دوبار در طول روز است. یک بار صبح زود پس از بیداری و یک بار شب هنگام قبل از خواب و هر بار 15 دقیقه. به این صورت که چشم ها را ببندید و مانند کسی که از پنجره به بیرون نگاه می کند فقط نظاره گر اتفاقات باشید و هر فکری به ذهنتان رسید رد کنید و با آن فکر درگیر و همراه نشوید. بدین ترتیب تمامی افکاری که بخش زیادی از مغز شما را اشغال کرده اند فرصت بالا آمدن خواهند یافت و آرامش بیشتری را تجربه خواهید کرد. این تمرین را جدی بگیرید.
وقت تلف کرن در اینستاگرام شما را به اهدافتان نزدیک نخواهد کرد. پیشنهاد می کنم فقط دوبار در روز، یکی ساعت 11 صبح و دیگری ساعت 4 عصر ایمیل و شبکه های اجتماعی تان را چک کنید.
شبکه های اجتماعی و ایمیل
افراد ثروتمند غالبا برای امور خیریه زمان و بودجه اختصاص می دهند. طبق تحقیقات در امریکا از مطالعه ای که روی 233 فرد ثروتمند انجام شده بود 73 درصد آن ها در مدت 5 سال حداقل 5 ساعت در ماه به امور خیریه می پرداختند.
پول نداریدکه کمک کنید؟ اشکال ندارد، برای بچه های ضعیف غذا و سوپ ببرید، خواندن و نوشتن یادشان بدهید، کمکشان کنید که سطحشان را ارتقا دهند. بسیاری اوقات زمان و توانایی شما برای کمک به انسانها کافی است.
جوری کار کنید که انگار یک نفر دارد 24 ساعت روز تلاش می کند تا هرچه دارید را از شما بگیرد!
ممکن است برای هرچیزی در زندگی مسیر میانبری وجود داشته بایسد اما هرگز مسیر میانبری وجود ندارد که تلاش و پشت کار و سخت کوشی را دور بزند. کاری که علاقه دارید را پیدا کنید، کاری که از انجامش خسته نمی شوید، سپس به سخت ترین شکل تلاش کنید تا در آن بهترین باشید.
یک تقویم دیواری تهیه کنید به علاوه یک ماژیک قرمز. هر روز که روی عادات یا اهدافتان کار می کنید و به سمت آن ها می روید یک ضربدر قرمز روی آن بزنید. بعد از دو هفته زنجیره ای را خواهید دید که ترقیبتان می کند ادامه دهید. این زنجیره را نشکنید و هر روز پر قدرت تر ادامه دهید.
زنجیره را نشکنید
امیدوارم که آنقدر هیجان زده نشوید که بخواهید تمام این عادت ها را یکباره اجرا کنید. این باعث می شود دلزده و ناامید شوید. ساده ترین عادت را بردارید و 3 تا 6 ماه روی آن کار کنید تا بتوانید به صورت کاملا طبیعی آن را اجام دهید. سپس برگردید و یکی دیگر را بردارید.
از عادت اولتان برای ایجاد عادت دوم کمک بگیرید. مثلا عادت کردید که صبح ها ساعت 6 از خواب بیدار شوید و حالا می خواهید که هر روز ورزش کنید.
فرمولش این شکلی می شود: بعد از اینکه ساعت 6 بیدار شدم 30 دقیقه آرام پیاده روی می کنم. این باعث میشود عادت جدید ساده تر در سیستم عصبی شما بنشیند.
منبع: خودباور
همه ما می خواهیم در زندگی موفق شویم، حالا فرقی ندارد که این موفقیت در زمینه عملکرد ورزشی، کسب و کار و یا هر موضوع دیگری باشد. بسیاری از ما همیشه به این مسیر بی پایان می اندیشیم. ولی تعدادی از افراد تلاش لازم را برای به دست آوردن موفقیت انجام نمی دهند. اغلب اوقات ما خودمان مانع پیشرفتمان می شویم. دلیل این اتفاق هم این است که ما راهکارها و نکاتی که برای موفقیت شخصی لازم است را نمی دانیم.
دوستان عزیز سایت آگاه باشیم به همین منظور در اینجا ما یک روش ۷ مرحله ای را که «آنتونی رابینز» بیان کرده است، مطرح کرده ایم.
پخشکننده صوت
منظور از قدرت شخصی چیست؟ قدرت شخصی توانایی لازم برای انجام کارهاست. قدرت شخصی باعث موفقیت شخصی می شود. اما چه مسائلی مانع انجام کارها می شود؟ پاسخ روشن است؛ ترس!
بزرگترین ترس، ترس از شکست است. بنابراین آنچه ما باید دائما با خود تکرار کنیم این است که هیچ شکستی وجود ندارد، فقط هر کار ما یک سری پیامد و نتیجه دارد. شما هرگز در زندگی شکست نخورده اید و همیشه نوعی موفقیت شخصی داشته اید. شما موفق به کسب نتایج مختلفی می شوید. نکته کلیدی چگونگی استفاده از این نتایج است.
در مورد آن فکر کنید. چند نفر از ما همیشه اهدافمان را محقق می کنیم؟ من فکر می کنم تعداد کمی از افراد این کار را انجام می دهند. اما چند نفر از ما به درستی از نتایج و پیامدها استفاده می کنیم؟ تقریبا همه ما! سخنرانان معروف مانند زیگ زیگلار، جیم ران، آنتونی رابینز و بسیاری دیگر این نکته را مطرح می کنند که اتفاقاتی که رخ می دهند بستگی به تلاش شما دارد.
چند نفر از ما هنگام شکست احساس خوبی داریم؟ چند نفر از ما نسبت به یادگیری احساسی مثبت داریم؟ بنابراین تنها راه به دست آوردن موفقیت شخصی این است که ما بدانیم هیچ شکستی وجود ندارد. شما همیشه می توانید از طریق یادگیری و تجربیات خود پیشرفت کنید. چیزی که همیشه سعی کرده ام به دانش آموزان خودم یاد بدهم این است که همیشه باید برای یادگیری مطالب جدید تلاش کنند.

آیا همه ما این کار را می کنیم؟ اعتقاد و باور رایجی که در بین اکثر افراد مشترک است و من با آن به شدت موافق هستم، این است که تمام اتفاقاتی که در طول عمر برای ما رخ می دهد نتیجه کارهای ذهنی و فیزیکی خودمان است. هر چیزی که شما به آن فکر کنید، همان برای شما رخ می دهد. این باور، قانون جذب نام دارد.
شاید شما به این مطلب اعتقاد نداشته باشید. در واقع قبول این موضوع در ابتدا بسیار دشوار است. اما اجازه دهید توضیحات بیشتری درباره این موضوع بیان کنم. اگر شما مسئولیت پذیر نیستید، پس چه کسی قدرت تغییر زندگی شما را دارد؟
وقتی متوجه شدید که در یک دنیای مسالمت آمیز مشکلی دارید، قدرت تغییر آن را دارید! این سیستم اعتقادی به شما نمی گوید که همه چیز تقصیر شماست، اما به شما توانایی می دهد که باور کنید که می توانید شرایط زندگی خود را به هر شرایط دلخواهی تغییر دهید. همچنین این باور شما را در ریل موفقیت شخصی قرار می دهد.
اگر می خواهید به عنوان یک انسان موفق رشد کنید، ضروری است که خود را به طور ثابت به چالش بکشید. خودتان را در موقعیت هایی قرار دهید که باعث ناراحتی شما می شود. هنگامی که شما خود را در موقعیت های مختلف قرار می دهید متوجه می شوید که می توانید کارهای متفاوتی انجام دهید. انسان ها وقتی می توانند خود را در شرایط مختلف قرار بدهند، می توانند کارهای شگفت انگیزی انجام دهند، آن ها می توانند کاری را انجام دهند که هرگز امکان پذیر نبوده است.
اجازه بدهید از شما بپرسم، چند بار تا به حال مجبور به انجام کاری شده اید؟ بعضی از ما در فشار زیاد بهتر کار می کنیم. با به چالش کشیدن خود، ما بیشتر رشد می کنیم. نکته ای که بسیار طلایی است این است که آن چیزی که باعث عدم پیشرفت مان می شود، افکارمان است نه توانایی هایمان! درک این نکته برای موفقیت شخصی ضروری است.
کاری را که به نظر می رسد فراتر از توانایی فعلی شماست، انجام دهید.
طوری رفتار کنید تا دیگران بتوانند به شما اعتماد کنند.
مانند کسی رفتار کنید که آماده انجام کارهای فراتر از توانایی خودش می باشد.
برای کار خود برنامه ریزی کنید و قدم به قدم پیش بروید. ذهن شما هنگامی که از انجام کاری آگاه باشد آن را راحت تر انجام می دهد و به شما القا می کند که موفق خواهید شد.
هنگامی که به خود ایمان داشته باشید، تمام کارها را می توانید به نحو احسن انجام دهید و موفقیت شخصی کسب کنید. حالا این که چگونه می توانیم درک درستی از خود به دست بیاوریم و به خود ایمان داشته باشیم، مسئله است و ما را به چالش می کشاند. گاهی اوقات بعضی موضوعات ما را در انجام برخی کارها محدود می کند. نکته دیگری که وجود دارد این است که توجه به جزییات مانع فعالیت درست ما می شود.
«آنتونی رابینز» در کتاب خود درباره این موضوع می گوید: «شما برای انتخاب میوه مورد علاقه خود لازم نیست تمام اطلاعات درباره آن میوه را بدانید. شما فقط باید میوه را انتخاب کنید و تغذیه ای را که لازم دارید دریافت کنید!»
چیزی که می خواهیم به آن توجه کنید این است که شما باید تمام تلاش خود را بکنید ولی به هیچ عنوان نباید درگیر جزییات شوید. به نظر من، یادگیری تجربی بسیار مفیدتر از مطالعه کتاب ها و سخنرانی هاست. این را براساس تجارب شخصی ام بیان می کنم. هنگامی که کار حرفه ای خود را آغاز کردم، مسئول تدریس به دانش آموزانی بد و زیر ۱۴ سال شدم و به من گفته شد که مطالبی را به آنان بیاموزم که قبل از آن فقط به صورت تئوری آن را مطالعه کرده بودم. الان به شما می گویم که تجربه ای که که من در کار عملی ام به دست آوردم، بسیار بیشتر از تجارب سال ها تحصیلم بوده است. سعی کردم که همیشه رو به جلو حرکت کنم و به سمت موفقیت شخصی حرکت کنم. همیشه تمام تلاشم را برای بهتر شدن انجام داده ام.

یکپارچگی به این معنی است که ما مطابق با عقاید خود عمل کنیم. تا زمانی که مطمئن باشید عقایدتان درست است و تا وقتی که اعمالتان با آن ها تطابق داشته باشد، می توانید اطمینان حاصل کنید که به اهدافتان دست پیدا می کنید و موفقیت های فراوانی در زندگی تان خواهید داشت.
کسی که در فعالیت هایش یکپارچگی داشته باشد به عنوان یک مرجع برای دیگران محسوب می شود. فقط برای یک لحظه فکر کنید اگر کسی یکپارچگی نداشته باشد، یعنی اعمالش با اعتقاداتش یکسو نباشد، می تواند برای دیگران به عنوان یک الگو باشد؟ آیا شما به توصیه ها و پیشنهادات این فرد گوش می دهید؟ آیا این فرد در مسیر موفقیت شخصی است؟
اگر نتیجه ای را که می خواهید به دست نیاوردید، حتی اگر با تمام قوا برای به دست آوردن آن تلاش کرده اید، چه کاری باید انجام دهید؟ باید تغییر دهید! به خاطر داشته باشید که افراد به وسیله انگیزه ها و محرک هاست که فعالیت می کنند.
اگر نمی توانید ارتباط برقرار کنید به این معنی نیست که طرف مقابل شما آدم اشتباهی است، چرا که ممکن است، سخنان و یا رفتار شما اشتباه باشد. پس باید چه کاری انجام دهید؟ رویکرد خود را تغییر دهید، از کلمات مختلف استفاده کنید، متن خود را تنظیم کنید، زبان بدن خود را تغییر دهید. حتما به این نکته توجه کنید که ارتباطات وسیله ای برای کسب نتایج و رسیدن به موفقیت شخصی است.
در انجام کارهایتان به هیچ عنوان به دیگران آسیب نرسانید. این مورد آخر بسیار مهم تر از موارد دیگر است. اگر آرزوی موفقیت دارید، باید تمام تلاش خود را بکنید و هر کاری که از دست تان بر می آید انجام دهید. کلید موفقیت شخصی در زندگی، همین تلاش کردن است.
منبع: آگاه باشیم
کرایگ هایپر؛ نویسنده، محقق، مقاله نویس، مجری رادیو و تلویزیون و یک سخنران حرفه ای است. در ۲۵ سال گذشته، او با کارهایش به عنوان یک کارشناس حرفه ای موفقیت در حوزه های شخصی و اجتماعی معرفی شده. هاپیر یک سایت هم درباره سخنرانی موثر دارد که در آن نوشته:
«من خواسته ام بخش های مهم کتاب های کمکی که تا به حال خوانده ام و تجربه هایی که در زندگی ام داشته ام را به صورت ۴۰ نکته کلیدی فشرده کنم و در اختیار دیگران بگذارم تا در هر زمان بتوانند آن را بخوانند. مطمئنا کتاب هایی که در سطح جهانی فروخته می شوند و درباره خودیاری هستند ممکن است برای بعضی ها قابل استفاده باشند ولی من مایلم چیزی بنویسم که برای همه مفید واقع شود.آ» حالا این شما و این هم ۴۰ توصیه کرایگ هایپر. بخوانید و قضاوت کنید.
۱) فرصت هایی را می بینند و پیدا می کنند که دیگران آنها را نمی بینند.
۲) از مشکلات درس می گیرند، در حالی که دیگران فقط مشکلات را می بینند.
۳) روی راه حل ها تمرکز می کنند.
۴) هوشیارانه و روشمندانه موفقیت شان را می سازند، در زمانی که دیگران آرزو می کنند موفقیت به سراغ شان آید.
۵) مثل بقیه ترس هایی دارند ولی اجازه نمی دهند ترس آنها را کنترل و محدود کند.
۶) سوالات درستی از خود می پرسند. سوال هایی که آنها را در مسیر مثبت ذهنی و روحی قرار می دهد.
۷) به ندرت از چیزی شکایت می کنند و انرژی شان را به خاطر آن از دست نمی دهند. همه چیزی که شکایت کردن باعث آن است فقط قرار دادن فرد در مسیر منفی بافی و بی ثمر بودن است.
8) سرزنش نمی کنند (واقعا فایده اش چیست؟) آنها مسوولیت کارهایشان و نتایج کارهایشان را تماما به عهده می گیرند.
۹) وقتی ناچارند از ظرفیتی بیش از حد ظرفیت شان استفاده کنند همیشه راهی را برای بالا بردن ظرفیت شان پیدا می کنند و بیشتر از ظرفیت شان از خود توقع دارند. آنها از آنچه دارند به نحو کارآمدتری استفاده می کنند.
۱۰) همیشه مشغول، فعال و سازنده هستند. هنگامی که اغلب افراد در حال استراحت هستند آنها برنامه ریزی می کنند و فکر می کنند تا وقتی که کارشان را انجام می دهند استرس کمتری داشته باشند.
۱۱) خودشان را با افرادی که با آنها هم فکر هستند متحد می کنند. آنها اهمیت و ارزش قسمتی از یک گروه بودن را می دانند.
۱۲) بلندپرواز هستند و دوست دارند حیرت انگیز باشند. آنها هوشیارانه انتخاب می کنند تا بهترین نوع زندگی را داشته باشند و نمی گذارند زندگی شان اتوماتیک وار سپری شود.
۱۳) به وضوح و دقیقا می دانند که چه چیزی در زندگی می خواهند و چه نمی خواهند. آنها بهترین واقعیت را دقیقا برای خودشان مجسم و طراحی می کنند به جای اینکه صرفا تماشاگر زندگی باشند.
۱۴) بیشتر از آنکه تقلید کنند، نوآوری می کنند.
۱۵) در انجام کارهایشان امروز و فردا نمی کنند و زندگی شان را در انتظار رسیدن بهترین زمان برای انجام کاری از دست نمی دهند.
۱۶) آنها دانش آموزان مدرسه زندگی هستند و همواره برای یادگیری روی خودشان کار می کنند. آنها از راه های مختلفی مثل تحصیلات آموزشگاهی، دیدن و شنیدن، پرسیدن، خواندن و تجربه کردن یاد می گیرند.
۱۷) همیشه نیمه پر لیوان را می بینند و توانایی پیدا کردن راه درست را دارند.
۱۸) دقیقا می دانند که چه کاری باید انجام دهند و زندگی شان را با از شاخه ای به شاخه ای دیگر پریدن از دست نمی دهند.
۱۹) ریسک های حساب شده ای انجام می دهند؛ ریسک های مالی، احساسی و شغلی.
۲۰) با مشکلات و چالش هایی که برایشان پیش می آید سریع و تاثیرگذار روبه رو می شوند و هیچ وقت در مقابل مشکلات سرشان را زیر برف نمی کنند. با چالش ها روبه رو می شوند و از آنها برای پیشرفت خودشان بهره می برند.
۲۱) منتظر قسمت و سرنوشت و شانس نمی مانند تا آینده شان را رقم بزند. آنها بر این باورند که با تعهد و تلاش و فعالیت، بهترین زندگی را برای خودشان می سازند.
۲۲) وقتی بیشتر مردم کاری نمی کنند؛ آنها مشغول فعالیت هستند. آنها قبل از اینکه مجبور به کاری بشوند، عمل می کنند.
۲۳) بیشتر از افراد معمولی روی احساسات شان کنترل دارند. آنها همان احساساتی را دارند که ما داریم ولی هیچ گاه برده احساسات شان نمی شوند.
۲۴) ارتباط گرهای خوبی هستند و روی رابطه ها کار می کنند.
۲۵) برای زندگی شان برنامه دارند و سعی می کنند برنامه شان را عملی کنند. زندگی آنها از کارهای برنامه ریزی نشده و نتایج اتفاقی عاری است.
۲۶) در زمانی که بیشتر مردم به هر قیمتی می خواهند از رنج کشیدن و بودن در شرایط سخت اجتناب کنند، افراد موفق قدر و ارزش کار کردن و بودن در شرایط سخت را می فهمند.
۲۷) ارزش های زندگی شان معلوم است و زندگی شان را روی همان ارزش ها بنا می کنند.
۲۸) تعادل دارند. وقتی از لحاظ مالی موفق هستند، می دانند که پول و موفقیت مترادف نیستند. آنها می دانند افرادی که فقط از نظر مالی در سطح مطلوبی قرار دارند، موفق نیستند. این در حالی است که خیلی ها خیال می کنند پول همان موفقیت است. ولی آنها دریافته اند که پول هم مثل بقیه چیزها یک وسیله است برای دستیابی به موفقیت.
۲۹) اهمیت کنترل داشتن روی خود را درک کرده اند. آنها قوی هستند و از اینکه راهی را می روند که کمتر کسی می تواند برود، شاد می شوند.
۳۰) از خودشان مطمئن هستند و به احساسات ناشی از اینکه کجا زندگی می کنند و چه دارند و چه طور به نظر می رسند، توجهی ندارند.
۳۱) دست و دل باز و مهربان هستند و از اینکه به دیگران کمک می کنند تا به خواسته هایشان برسند خوشحال می شوند.
۳۲) متواضع هستند و اشتباهات شان را با خوشحالی می پذیرند و به راحتی عذرخواهی می کنند. آنها از توانایی هایشان خاطر جمع هستند ولی به آن مغرور نمی شوند. آنها خوشحال می شوند که از دیگران بیاموزند و از اینکه به دیگران کمک می کنند تا خوب به نظر برسند بیشتر از کسب افتخارات شخصی شان لذت می برند.
۳۳) انعطاف پذیر هستند و تغییر را غنیمت می شمارند. وقتی وضعیتی پیش می آید که عادت ها و آسایش روزمره شان را بر هم می زند از آن استقبال می کنند و با آغوش باز وضعیت جدید و ناشناس را می پذیرند.
۳۴) همیشه سلامت جسمانی خود شان را در وضعیت مطلوبی نگه می دارند و می دانند که بدنشان خانه ای است که در آن زندگی می کنند و به همین خاطر، سلامت جسمانی برای آنها خیلی مهم است.
۳۵) موتور بزرگ و پرقدرتی دارند. سخت کار می کنند و تنبلی نمی کنند.
۳۶) همیشه منتظر بازتاب کارهایشان هستند.
۳۷) با افراد بدذات و غیرموجه نشست و برخاست نمی کنند.
۳۸) وقت شان و انرژی شان را روی وضعیت هایی که از کنترل شان خارج است صرف نمی کنند.
۳۹) کلید خاموش روشن دارند. می دانند چگونه استراحت کنند و ریلکس شوند. از زندگی شان لذت می برند و سرگرم می شوند.
۴۰) آموخته هایشان را تمرین می کنند. درباره تئوری های عجیب و غریب خیالبافی نمی کنند بلکه واقع بینانه زندگی می کنند.
منبع: عصر ایران
لطفا به مدت 2 دقیقه به سوالات زیر فکر کنید :
اگر می خواهید جواب این سوالها را پیدا کنید، باید ابتدا از خواندن این گفتار آغاز کنید.
به قول رابرت کیوساکی (نویسنده کتاب پرفروش پدر پولدار، پدر فقیر – از اینجا دانلود کنید) :
«علت اصلی فقر و نابسامانی مالی، ترس و جهالت است؛ نه اقتصاد و دولت و یا ثروتمندان»
این گفتار مهمترین مسئله موفقیت مالی را برایتان شفاف می سازد.
پس پیشنهاد می دهیم با وسواس بیشتری ادامه مطلب را مطالعه بفرمایید…
اگر از غالب مردم بپرسید که چه چیزی را در زندگی بیشتر از چیزهای دیگر می خواهند فکر می کنید که اکثر آنها بلافاصله چه جوابی میدهند؟ بیشتر آنها یک جواب ساده می دهند و آن هم این است که می خواهند ثروتمند شوند و یا پول بیشتری داشته باشند، هرگز نگرانی مالی نداشته باشند و امنیت اقتصادی داشته باشند.
بسیاری از مردم فکر می کنند که اگر کمی پول بیشتری داشتند تمامی مشکلاتشان حل می شد و می توانستند از زندگی لذت ببرند و رویاهایشان را محقق کنند. (این مطلب را بخوانید)
پس گام آغازین برای موفقیت مالی برای هر کس چگونگی مواجه با پول (این اصلی ترین خواسته) و رفتار و برخورد و تفکری است که با پول باید داشته باشد.
در حقـیـقـت تفاوت بین ثروتمندان با مردم کم درآمد و اقشار میانی
در تفاوت این نوع برخورد و تفکر با پول است
روانشناسان اعتقاد دارند یکی از مهم ترین دلایل به موفقیت نرسیدن بیشتر افراد در رسیدن به آرزوی ثروتمند شدن خود، این است که آن ها باورهای غلطی در مورد ثروتمند شدن دارند این افراد ثروتمندان را انسان های نابه کار می دانند و تصور می کنند راهی برای پولدار شدن نیست مگر اینکه حق کسی را ضایع کرده باشند !
این افراد در ناخودآگاه خود را به فقیر بودن تشویق می کنند؛
در حالی که به ثروتمندان رشک می ورزند چون فکر می کنند حق آنها را ضایع کرده اند از آنها متنفرند و همیشه در حسرت یک زندگی مرفه می مانند.
در حقیقت کمبودها و نقص هایی مانند پرخاشگری، احساس حقارت، دروغگویی، تنبلی و بی مسئولیتی از جمله نقص هایی هستند که انسان های ضعیف معمولاً محیط را مقصر اصلی آنها بر می شمارد.
وقتی فرد دلیل پرخاشگری خود را رفتار دیگران می داند یا زمانی که احساس حقارت و خود کم بینی خود را به تحقیر شدن از سوی اطرافیان نسبت می دهد
منبع: 12 سئو
اقتصاد امروز بسیار متفاوت از نسل قبلی است.
اگر موفقیت شغلی خود را تعریف نکرده اید، به این معنا است که شخص دیگری آن را برای شما انجام داده است
شما ممکن است یک فرد خوش شانس باشید که به نوعی کار شما در مسیر درست قرار گرفته است.. بنابراین اگر ایده موفقیت شغلی شما صعود از نردبان شرکت باشد، می توانید تصمیم بگیرید که آیا موفق شده اید یا نه. سپس ایده ی موفقیت شغلی حرفه ای شما ممکن است وازکارهایی که انجام می دهید لذت می برید، و اگر این اتفاق می افتد، شما نیز موفق به موفقیت هستید...

مقاله مرتبط:موفقیت چیست؟
• بالا رفتن و پرش شما از نردبان شرکت
• مقدار درآمد شما
• اعتبار شما در داخل سازمان
• اعتبار شما خارج از سازمان
بیایید برخی از بهترین اسرار را برای موفقیت شغلی حرفه ای بیان کنیم:
• شما باید کار خود را مدیریت کنید مثل اینکه کسب و کارتان را مدیریت می کنید
• برای افزایش موفقیت شغلی، ارزش خود را به کارفرمای خود نشان دهید
• از تجربیات عملکرد خود استفاده کنید
• کار خود را در اطراف آنچه دوست دارید بسازید
• به طور دقیق شبکه ای را برای کار در داخل ایجاد کنید
• مثبت باقی بمان
"اگر موفقیت شغلی را تعریف نکنید، هرگز نمی دانید" چه زمانی آن را به دست آورده اید"
منبع: کرامت زاده
اگر یک استراتژی تعیین هدف خوب وجود داشته باشد، موفقیت همیشه امکان پذیر است، که می تواند به هشت مرحله ساده تقسیم شود:
دقیقا همان چیزی را که می خواهید ببینید
برای رسیدن به یک هدف، ابتدا باید بدانیدکه چه جیزی میخواهید. یک هدف را ایجاد کنید و هرچه بیشتر در مورد رویای خود بدانید، باعث آماده تر شدن شما برای رسیدن به اهداف زندگی شما می شود.
برای رسیدن به اهداف زندگی خود یک مهلتی را تعیین کن
وقتی میخواهی رویایت را به واقعیت تبدیل کنی بهترین کار تنظیم زمان معقولی برای شما برای رسیدن به هدف خود است. بسته به ماهیت هدف شما، می تواند کوتاه تر (چند ماه) یا بلندتر (چندین سال) باشد. مهم نیست که چه مدت طول می کشد، تا زمانی که زمان کافی برای رسیدن به اهداف زندگی خود را قبل از مهلت تعیین شده خود داشته باشید.
هنگامی که زمان مهلت خود را مشخص کردید، گام بعدی این است که زمان خود را برای کار بر روی اهداف زندگی روزانه خود متصل کنید. مشخص کنید که چه تعداد ساعت شما مایل هستید و می توانید هر هفته به هدف خود اختصاص دهید و بیش از هفتروز تقسیم کنید. این به شما یک ایده کلی را می دهد که چگونه آن را در برنامه منظم خود قرار دهید. مشخص کنید کدام روز و زمان برای شما مناسب تر است تا فعالیت های جدید خود را مطابقت دهید تا کار به سوی هدف شما هیچ مشکلی برای دیگر مسئولیت های شما نداشته باشد.

یکی از مهمترین مراحل انتخاب فعالیت هایی است که شما در جهت رسیدن به اهداف زندگی خود مشارکت خواهید کرد. این فعالیت ها هر روز نباید یکسان باشد، اما آنها باید در برخورد با شما از نقطه A به نقطه B به نفع شما باشند. اگر در تعریف اهداف خود مشخص بودید، باید به راحتی بتوانید که چه نوع اقدامات می تواند به شما در دستیابی به آنها کمک کند. سعی کنید برخی از تحقیقات را انجام دهید اگر هنوز مطمئن نیستید که چه راه هایی باعث موفق شدن ورسیدن به اهداف خود می شود.
هنگامی که شما متوجه شده اید که چه روز و چه زمانی به اهداف زندگی خود و نیز اقداماتی که انجام می دهید، اختصاص دهید، آن را در یک تقویم بنویسید و آن را جلوی دیدتان بزنید! نوشتن برنامه شما می تواند به ادغام آن در حالت معمول شما کمک کند و اطمینان حاصل کنید که در طی زمان های خاصی که برای کار روی رویاهای خود تعیین کرده اید، برنامه ای در دست نیست. این نیز به عنوان یک یادآوری روزانه برای زمانی که شما احساس تنبلی و یا بدون انگیزه هستید کمک می کند.
مقاله مرتبط:7 راه برای رسیدن به اهداف

هنگامی که شما در تلاش حماسی برای تحقق بخشیدن به رویاهای خود هستید، ایده خوبی است که یک مجله در مجاورت سابقه فعالیت های خود داشته باشید. دانستن چه چیزی کار می کند، چه چیزی کار نمی کند و آنچه شما باید تغییر دهید، ساده تر می شود وقتی متوجه شدید که همه چیز در یک مکان برای خودتان نوشته شده است. شما ممکن است دریابید که برنامه شما نیاز به تعدیل دارد و بازبینی اقدامات شما می تواند به شما کمک کند تا مشخص کنید که چه چیزی باید حفظ شود و چه چیزی باید جایگزین شود. شما همچنین می توانید مجله خود را برای نوشتن هر تحقیق مفیدی که در مسیر یا هر گونه نقل قول الهام بخش که می خواهید در دست داشته باشید، بنویسید.
یکی از مهمترین مواردی که به شما کمک می کند تا با اهداف زندگی خود در مسیر حرکت قرار بگیرید، داشتن یک سیستم پشتیبانی است. روش های بی شماری برای برقراری ارتباط با دیگران وجود دارد که می توانند به شما در سفر شما انگیزه دهند. شما می توانید به یک انجمن یا گروه آنلاین بپیوندید که در آن افراد مشابه برای یک هدف با هم جمع می شوند، دوستی پیدا کنید که دارای اهداف مشابه، استخدام یک مربی زندگی برای حمایت حرفه ای یا عضویت در یک وبلاگ یا منبع خبری که بتواند مفید و الهام بخش باشد مواد به طور منظم به شما می تواند کمک کند.
هیچ روحی برای رسیدن به آن بسیار بزرگ نیست و اگر هدف خود را باور نکنید و به یک استراتژی عملی یا مجموعه ای از مراحل از قبیل ارائه شده در اینجا بپردازید، هیچ اهمیتی ندارد. کنترل زندگی خود را با اقدامات عمدی که به شما کمک می کند اهداف خود را به دست آورید و در رویاهای خود زندگی کنید. بسیاری از آنها در همان مسیری قرار گرفته اند که شما در آن هستید
اعتماد به نفس پایه و اساس تمام موفقیت های شخصی است. وقتی به خودتان اعتقاد دارید می توانید هر چیزی را بدست آورید. اما زمانی که به خودتان شک می کنید شکست خواهید خورد. احساس اعتماد به نفس یک حالت مثبت ارتعاش است که در آن ذهن ناخودآگاه شما به سمت موفقیت یک چیز هدایت می شود. این زمانی است که شما تنها با تفکر و با تحقق هدف خود هماهنگ هستید. اعتماد به نفس شما میدان مغناطیسی شخصی شما است که جذب آن چیزی است که شما به آن علاقه دارید.
این تفکر که وقتی چیزی را میپسندید و در آن شکست می خورید، چیزی را از دست می دهید،اشتباه است. فقدان درک در مورد روانشناسی زندگی، دلیل آن است که بسیاری از مردم به سختی به موفقیت می رسندویا شکست می خورند. ممکن است به نظر برسد که زیان خارجی بی حد و حصر است، اما از دست دادن دردهای داخلی بسیار عالی است. لازم است در نظر بگیرید که چگونه یک وضعیت ممکن است تا زمانی که شما در تلاش برای مشارکت آن هستید، تأثیری در مورد احساس شما داشته باشد..
هنگامی که اعتماد به نفس شما افزایش می یابد، موفقیت شما افزایش می یابد. هنگامی که موفقیت افزایش می یابد، اعتماد به نفس بیشتری خواهید داشت. ایجاد تقویت مثبت به جای تقویت منفی. تمرکزکنید بیشتر بر انجام کارهایی که نتایج مثبتی به دست آورده اید و کمتر در انجام کارهایی که موجب ناامیدی شما می شوند، تمرکز کنید. در موقعیت هایی قرار بگیرید که احتمال بیشتری دارید تا برنده شوید. کسب و کار موفق از قدرت رشد می کند. هر تجربه مثبت تقویت مثبت است که قدرت شما را افزایش می دهد.
منبع: کرامت زاده
خواستن توانستن است.
من بايد موفق بشوم.
من بايد درستكار باشم.
من بايد تصميم اساسي براي موفق شدن بگيرم.
من بايد خوب درس بخوانم.
من بايد با معدل خوب قبول شوم.
من بايد تلاش كنم.
من بايد موانع موفقيت را بردارم.
من بايد، بايد، بايد...
راستي راه رسيدن به موفقيت چيست؟
از اساسيترين و اصليترين شرايط موفقيت يك انسان در زندگي فردي و اجتماعي داشتن قدرت «مديريت خود» است. انسان موفق، ريشه همه موفقيتها را در درون خود جستوجو ميكند.
منشأ تمام پيروزيها در وجود ماست. انساني كه نگاه مثبت و فعال در زندگي دارد خواهان كار، كوشش و تلاش است و براي خود برنامه دارد.
انسان موفق، زمام زمان را به دست داشته و بهترين بهره را از آن ميبرد. انسان موفق شكستها و عقب افتادنهاي خود را با بهانههاي پوچ توجيه نميكند.
كشيدن پا روي زمين، حركت بدون انرژي، چشمهاي خسته و بيحال و گاهي خوابآلود، غرغر كردن و بد و بيراه گفتن به زمين و زمان، پوشيدن لباسهايي كه همواره اعتراض به دنبال دارد و ظاهري كه نشان از بي نشاطي است، تأخير در كارها، اعتراضات و... نشان دهنده نداشتن مديريت خود و زمان است. مديريت به معناي اداره كردن، برنامهريزي و حركت در چارچوب آن برنامه به سوي هدف است.
استفاده مناسب از امكانات تحت اختيار براي پيشرفت، و هر چيز را در حيطه نفوذ و تحت تأثير خود، در جاي و محل شايسته
و بايسته خود نهادن است. مديريت زمان به معناي برنامهريزي كردن، جاي دادن هر چيز به جاي خود در حوزه زمان و تلاش در جهت رسيدن به هدف است. برنامهريزي يعني در هر ساعت و هر دقيقه از روز چه كاري را بايد انجام داد تا حركت ما به سوي هدف شتاب داشته باشد. كسي كه برنامه دارد هستي خويش را معني بخشيده است. ميداند كه ضعفها و قوتهايش چيست، براي رفع موانع و كمبودها و نداشتنهاي خود برنامه دارد. همينطور براي تقويت داشتنها و تواناييها تلاش ميكند. برنامهريزي تلاش هدفمند و دقيقي براي تكامل خود است. مديريت زندگي خود در گرو مديريت زمان است.
چگونه ميتوان براي خود برنامهريزي كرد؟
بايد تشخيص داد كه در حال حاضر چگونه زندگي ميكنم، يعني ليست كارها و زمان آنها را آن طوري كه بايد تهيه كنم. يك هفته تمام كارهاي روزمره را يادداشت ميكنم.
يادداشتها را بررسي ميكنم و كارهايي كه از روي بيهدفي بوده و ضرورتي براي زندگي من ندارد را مشخص مينمايم، خصوصاً اموري كه براي تلف كردن وقت است.
براي هفته دوم با توجه به شرايط زندگي و برنامههاي از پيش تعيين شده و مفيد، تعيين ميكنم كه ميخواهم چه تغييراتي را در زندگي خويش ايجاد كنم و هدفم از اين تغييرات بايد بهبود وضعيت قبلي و يا كيفيت بهتر باشد.
در مرحله بعد پيشبيني ميكنم كه بايد چه تغييراتي را ايجاد كنم آنها را ليست ميكنم، به عبارتي با توجه به هدفم خواستههايم را از خودم مشخص ميكنم، مثلاً ميخواهم پايه درس رياضيام بهتر شود و يا تغيير مثبتي در اخلاقم ايجاد شود، تمام خواستهها را مشخص و ميزان آن را معلوم ميكنم.
در اين مرحله براي هفته سوم بر اساس خواستههايم براي خود برنامهريزي ميكنم، و قبل از آن خواستهها را تعديل ميكنم، با زبان سادهتر از كم شروع ميكنم و كمكم سعي ميكنم به خواستههاي حقيقي خود برسم. اكثر كساني كه نميتوانند به برنامه خود عمل كنند كساني هستند كه از همان ابتدا برنامه سنگيني براي خود تدارك ميبينند و چون در عمل احساس ناتواني ميكنند از برنامه داشتن منصرف ميشوند و تا دو هفته اين برنامه را ادامه ميدهم. در اين مرحله زمان را مشخص نميكنم و فقط كارهاي خوب و پيشبينيهاي خود را بين روزهاي هفته تقسيم ميكنم، مثلاً روز شنبه بايد يك ساعت ادبيات و يكونيم ساعت زبان انگليسي و دو ساعت رياضي بخوانم و براي روزهاي ديگر هفته با توجه به شرايطم مقدار زماني و يا مقدار درسي كه بايد خوب بفهمم را معين ميكنم.
برنامه را به اجرا ميگذارم. هر شب قبل از خواب بر كارهاي خود نظارت كرده و در مقابل خواستههاي روزانهام، ميزان عملكرد خود را مشخص ميكنم، مثلاً در مثال قبلي، قبل از خواب روز شنبه بررسي ميكنم كه چه قدر ادبيات يا زبان و يا...
خواندهام. ممكن است درس ادبيات نياز به چهل و پنج دقيقه مطالعه باشد و درس زبان نياز به دو ساعت و همينطور براي كارهاي ديگر، آن چه انجام دادهام را صادقانه و با دقت يادداشت ميكنم.
در پايان هفته عملكرد خود را جمعبندي كرده با هدف و خواستههايم و پيشبيني ابتداي هفته مقايسه ميكنم. هدفم از اين كار داشتن برنامه است و عادتكردن به برنامه داشتن.
در مرحله بعد خواستههاي دقيقتر و واقعبينانهتري را پيشبيني نموده و هفته بعد را مصممتر به برنامهام عمل ميكنم. اين عملكرد را بررسي كرده اگر در پايان هفته از آن نسبتاً راضي بودهام و احساس خوبي از عمل كردن به آن داشتم برنامه را صرفاً براي عادت شدن ادامه ميدهم و اگر راضي نبودم سعي ميكنم برنامه هفته بعد را واقعبينانهتر در نظر بگيرم تا به رضايت نسبي برسم. حالا من ديگر برنامه دارم ميخواهم وضعيت خود را بهبود بخشم. بهتر است كم كم خواستههاي پيشبيني شده ابتداي هر هفته را متناسب هدفم كنم تا به هدف برسم.
ميدانم كه از برنامه داشتن مهمتر عمل كردن به آن است. بر خود نظارت دقيق ميكنم، اهدافم را مينويسم و در جايي كه مدام جلوي نظرم باشد قرار ميدهم، خودم خودم را تشويق ميكنم، از خدا مدد ميخواهم، از اعضاي خانواده ميخواهم قبل از برنامهريزي جمعي در خانه برنامه من را هم در نظر داشته باشند.
حالا كه چهار هفته است با برنامه عمل ميكنم با توجه به توانم دو نكته ديگر را وارد برنامهام ميكنم؛ اول خواستههايي كه براي بهترشدن دارم، يعني كمكم برنامهام را سنگينتر و خواستههاي بيشتري را از خود طلب ميكنم. مسلماً اكنون قادر خواهم بود كمي به خودم سختي هم بدهم. دوم عنصر زمان را هم بايد در برنامههايم بياورم، مثلاً مشخص كنم كه از ساعت پنج تا پنج وچهل و پنج دقيقه به مطالعه و يادگيري عربي ميپردازم و حداقل سه هفته اين برنامه را ادامه داده و هر تغييري كه باعث بهبود شرايط من ميشود ايجاد ميكنم.
اكنون من موفق شدهام كه به بهترين شكل ممكن براي خود برنامهريزي درسي انجام دهم و به آن عمل كنم. احساس رضايتي كه به من دست داده را نميتوانم وصف كنم. از خدا بابت اين توفيق شاكرم.
اين زماني است كه ميتوانم از خود انتظار داشته باشم كه نه تنها براي درس بلكه براي بهترين شدنها در زندگي برنامه داشته باشم، براي مطالعات غير درسيام، ديدن فيلم و نشستن پاي كامپيوتر و ارتباط با دوستانم، همه حساب شده است. برنامه اوقات فراغتم برنامه خودسازي است نه... ديگر بيهدف در خيابانها پرسه نميزنم، همين طوري با تلفن حرف نميزنم، كنار كامپيوتر و...
حالا حتي تفريح و سرگرمي من هم براي تقويت قواي ذهني و نشاط روحيام است و توسط خودم انتخاب ميشود و براي همه كارهايم با فكر انتخاب ميكنم كه چه كنم؟
من ميتوانم سر رشته زندگي خويش را در دست بگيرم. من ميدانم تنها راه موفقيت اول خودشناسي و بعد بر اساس آن خودسازي است و داشتن برنامه و عمل كردن به آن و نظارت و كنترل خود يعني قدرتمند شدن و پيروز شدن بر تمام موانع راهم. موفقيت من دليلش: لطف خدا، محبت و همراهي و ياري خانوادهام و معلمانم و همراهي دوستان خوب و عاقلم، اراده، تلاش، پشتكار، مصمم و اميد به آينده و اميد به موفقيت است.
حداقل شرط لازم براي موفقيت...
حداقل شرط لازم براي موفقيت در هر زمينهاي يادگيري مداوم است.
هميشه كارهاي خود را بنويسيد و آنها را طبقهبندي كنيد؛ سپس از مهمترين آنها شروع كنيد.
از سلامت جسماني خود به بهترين نحو مراقبت كنيد. نيرو و نشاط براي موفقيت و خوشبختي ضروري است. در مورد تعيين هدفهاي خود قاطعيت داشته باشيد، اما در مورد روش دستيابي به آنها انعطافپذير باشيد.
براي رسيدن به هر يك از هدفهاي خود مهلتي تعيين كنيد.
آنچه بيش از هر چيز با موفقيت و خوشبختي همسويي دارد خوشبيني است.
هر موقعيتي را ميتوان مثبت تلقي كرد، به شرط آن كه آن را به عنوان فرصتي براي رشد و پيشرفت در نظر بگيريم.
اگر در هر شخص و در هر شرايطي به دنبال نقاط مثبت باشيد، تقريباً هميشه آن را پيدا خواهيد كرد.
وقتي خدا بخواهد براي شما هديهاي بفرستد آن را در مشكلي ميپيچد. هر چه مشكل بزرگتر باشد، هديه هم بزرگتر است!
هر وقت احساس ترس كرديد، شجاعت را با «شجاعانه عمل كردن» در خود پرورش دهيد.
كليد موفقيت در اين است كه هدف خود را تعيين كنيد و آن گاه طوري عمل كنيد كه گويي امكان شكست وجود ندارد و همينطور هم خواهد شد.
هر تجربهاي را به يك تجربه آموزنده بدل كنيد. در هر نااميدي و شكستي، به دنبال درس با ارزش باشيد.
منبع: سازمان تبلیغات اسلامی
شاید بارها از خود پرسیده باشید که موفقیت چیست؟ و چه کسانی افراد موفقی هستند؟ ما چگونه به موفقیت برسیم؟ شاید خودتان بارها طعم موفقیت را چشیده باشید و در آن زمان احساس موفق بودن داشته اید.
بیشتر افراد حداقل یک بار هم که شده در جنبه ای از زندگی توانسته اند به چیزی که می خواسته اند برسند. شاید در آن لحظه حسی از پیروزی و لذت رسیدن به هدفشان را درک کرده باشند.
این همان موفقیت است. این همان حسی است که از درون به شما دست داده است.
با مقدماتی که گفته شد می توان موفقیت را به صورت زیر تعریف کرد:
موفقیت حسی درونی است که معمولا افراد پس از رسیدن به اهداف خود این حس را تجربه می کنند. می توان گفت اگر در نظر دیگران شما انسان موفقی باشید و نظر دیگران این باشد که شما انسانی هستید که به موفقیت رسیده اید. از خود بپرسید که آیا حسی در وجود شما هست که به شما ثابت کند شما انسان موفقی هستید؟
به کلام دیگر آیا خودتان احساس می کنید که موفق هستید؟ اگر چنین احساسی دارید پس شما موفق هستید و اگر باوجود نظر دیگران که شما انسان موفقی هستید حس موفق بودن در وجود شما نیست باید در پی ایجاد این حس باشید تا خودتان را موفق بدانید.
حال ممکن است این حس زمانی در شما ایجاد شود که به یک نتیجه مطلوب کوچکی که در نظر دیگران اهمیتی نداشته باشد رسیده باشید و یا ممکن است به هدفی بزرگ برسید تا حس موفق بودن را درک کنید.
در مطالبی که گذشت ما به بیان و تعریف موفقیت پرداختیم و گفتیم که موفقیت یک حس درونی است و این حس در افراد مختلف متفاوت است. اکنون در ادامه قصد داریم به این سؤال پاسخ دهیم: چگونه به موفقیت برسیم؟ در مکاتب مختلف راه های رسیدن به موفقیت زیاد است.
از دید دانش ان.ال.پی رسیدن به موفقیت فرمول خاصی دارد و اگر کسی خواهان موفقیت است باید ۴ گام اساسی زیر را بردارد. مطمئن باشید توجه به این فرمول و برداشتن ۴ گام موفقیت، می توانید به آن حسی که آن را موفقیت می نامید برسید.
اگر به فرمول های دیگر رسیدن به موفقیت هم کمی توجه کنید به این نتیجه می رسید که این چهار نکته کلیدی، اساس رسیدن به موفقیت هستند.
حال بعد از دانستن این نکات این شما هستید که می توانید موفقیت را رقم بزنید. ما اکنون می دانیم چگونه به موفقیت برسیم؟ و گام بعدی این است که این نکات را به کار ببریم و از آنها در رسیدن به اهدافمان استفاده کنیم.

بیشتر انسان ها در همین اولین گام مانده اند و نمی دانند که در پی چه چیزی هستند! به نظر شما اگر کسی نداند که چه می خواهد اصلا نمی داند باید دنبال چه چیزی باشد می تواند به موفقیت برسد؟ مسلما نه!
انسانی که هدفی ندارد چگونه ممکن است به هدف برسد؟ اصلا هدفی موجود نیست که به آن برسد. نداشتن هدف به شبیه این است که شما به یک دوراهی رسیده اید و برای شما که مقصدی ندارید مهم نیست که از کدام یک از این دو مسیر راهتان را ادامه بدهید. از هر کدام بروید به جایی می رسید که مقصدتان نیست. پس تفاوتی ندارد که از کدام مسیر بروید.
تفاوت آرزو و هدف در چیست؟
بیشتر افراد در زندگی شان آرزوهایی دارند. شاید پیش خود فکر کنند که آرزو داشتن به معنی داشتن هدف است. داشتن آرزو خوب است. این آرزو است که اگر در ذهن پرورش پیدا کند تبدیل به هدفی خواهد شد که اشتیاق سوزان چاشنی رسیدن به آن خواهد بود.
آرزو هدفی است که در ذهن مانده است و مادامی که در ذهن است به واقعیت تبدیل نخواهد شد ولی هدف علاوه بر اینکه در ذهن پرورش می یابد، نوشته می شود و برای رسیدن به آن اقدام می شود.
آرزو فقط در ذهن است و صاحب آرزو برای رسیدن به آن اقدام نکرده است. با این حال این آرزو است که به هدف تبدیل می شود و داشتن آرزو لازمه داشتن هدف است.
با این توضیحات می توان به این نتیجه رسید که آرزو لازمه رسیدن به موفقیت است و هر کس آرزویی دارد و آن را به هدف تبدیل کند گام اول را برای رسیدن به هدفش برداشته است.
برای اینکه هدفی به واقعیت تبدیل شود لازم است به سه نکته توجه شود.
۱-آرامش داشته باشید و در کار و زندگیتان منظم باشید
۲- برنامه ریزی کنید و با برنامه ریزی به سمت اهدافتان حرکت کنید
۳- در انجام کارهایتان سرعت عمل داشته باشید
نگرش تان را نسبت به زندگی تغییر دهید
شاید این جمله را بارها شنیده باشید که زندگی را هر طور بگیری به همان صورت می گذرد. این نحوه نگرش شما به خودتان، زندگی تان و به محیط اطرافتان است که می تواند شما را در رسیدن به اهدافتان کمک کند.
اگر همیشه دنبال این هستید که دنیا را طوری ببینید که دشمن شماست و اجازه نمی دهد به اهدافتان برسید در واقعیت هم همینطور خواهد شد.
اگر نگرش شما نسبت به دنیا و محیط اطرافتان این باشد که دنیا در تلاش است که شما به اهدافتان برسید حتما همین طور خواهد شد و در واقعیت هم دنیا و هر آنچه در آن است به کمک شما می آیند تا شما به اهدافتان برسید.
برای اینکه به موفقیت برسید نیاز است آرزوی رسیدن به موفقیت را در ذهن داشته باشید. بارها گفته شده است که برای رسیدن به موفقیت داشتن آرزو و تبدیل این آرزو به هدف لازم است. لازمه رسیدن به موفقیت آرزوی رسیدن به آن است.
اگر در عمق ذهن خود خواهان موفقیت نباشید، محال است که به موفقیت برسید. پس اگر برای رسیدن به موفقیت اشتیاق سوزانی دارید پس منتظر رسیدن به موفقیت باشید و گرنه تلاشتان بی فایده است.
طبق قانون اثر متضاد دکتر امیل کوئه، اگر برای رسیدن به چیزی باور نداشته باشید و با این وجود برای رسیدن به آن تلاش کنید، هر چه تلاش کنید، کمتر نتیجه می گیرید. ان.ال.پی پیشنهاد می کند که برای رسیدن به موفقیت باید باورتان را تغییر دهید.
یعنی اگر باورهای مخربی در ذهن دارید و این باور مانع رسیدن به نتیجه می شود، لازم است باورتان را تغییر دهید.
ان.ال.پی می گوید، تصویر هدفتان را در ذهنتان بسازید. این مهم است که در ذهنتان چه تصاویری را پرورش می دهید و اگر تصاویر ذهنی شما با آنچه که می خواهید تفاوت دارد، در پی تغییر آن باشید.
وقتی که به موفقیت خود باور داشته باشید اعتماد به نفستان هم بالا خواهد رفت و با انرژی بیشتری به حرکت خود ادامه می دهید و اگر هم نتوانید زود به نتیجه برسید روحیه خود را از دست نخواهید داد و همچنان پرقدرت ادامه خواهید داد. پس باورهای شما در موفقیت شما بسیار مؤثر می باشند.
باورهای نیروبخش می توانند مانند باطری هایی هستند که در هر لحظه به شما انرژی می دهند و باعث شتاب گرفتن شما می شوند. گاهی اوقات باورهایی هستند که برعکس عمل می کنند و اجازه حرکت به سمت اهدافتان را نمی دهند و اگر هم حرکتی بکنید در مسیرتان سست و خسته خواهید شد.
پس اگر فکر می کنید که باوری محدودکننده دارید سعی کنید آن را با باوری نیروبخش جایگزین کنید تا انرژی تان تحلیل نرود. در مورد باورهای نیروبخش و باورهای محدودکننده به طور مفصل در مقاله ای گفتگو کرده ایم.
برای آشنایی با باورهای نیروبخش و باورهای محدودکننده مقاله زیر را مطالعه کنید.
بسیاری از انسان هایی که به موفقیت نمی رسند پذیرای آنچه می خواهند نیستند. انسان باید آمادگی داشته باشد که هر آنچه را که در پی آن است بپذیرد و اشتیاق سوزانی برای رسیدن به آن داشته باشد. اگر از عمق وجود خواهان چیزی باشید پس برای رسیدن به آن و داشتنش تلاش خواهید کرد.
به یاد داشته باشید که به این سه رکن قصد هم گفته می شود. نیروی قصد بسیار زیاد است. این نیت و قصد انسان است که او را به موفقیت می رساند. به نیروی قصد ایمان داشته باشید. اگر دنبال جواب سؤال چگونه به موفقیت برسیم؟ هستید باید قصد داشته باشید که به جواب آن برسید.
انسان اگر قصد داشته باشد که به چیزی برسد کائنات هم به او کمک خواهند کرد. نکته دوم که باید بدانید این است که اگر انسان برای رسیدن به هدفش اشتیاق سوزانی داشته باشد، توانایی رسیدن به آن را به دست خواهد آورد.
نکته سوم این است که اگر اشتیاق سوزان برای رسیدن به هدفتان، شما را از درون می سوزاند و شما با قدرت به سمت اهدافتان حرکت می کنید، آن هدف را همین الآن دست یافته تصور کنید.
یادتان باشد که هرگاه این اشتیاق سوزان به حد نهایت خود برسد تصاویر هدفتان در صفحه خلاق ذهنتان نقش می بندد و به هر کجا که نگاه کنید تصاویر آن را خواهید دید.
گاهی اوقات نمی توانید باور کنید که موفق می شوید، همین باور نداشتن موفقیت خود باعث سستی خواهد شد. باور کنید که موفق می شوید و با این باور به سمت اهدافتان پیشروی کنید. بدانید این باورهای شما هستند که زندگی تان را می سازند.
انسانی که باورهای مخربی دارد نبرد سختی را در پیش دارد. اولین نبرد با باورهای مخربش است و دومین نبرد او نبرد با هدف می باشد. به همین دلیل انرژی زیادی را باید هزینه کند تا به هدفش برسد.
گاهی اوقات می دانید چه می خواهید و با این وجود باز هم به هدفتان نمی رسید. بسیاری از انسان ها می دانند که هدفی دارند ولی از اینکه به اهدافشان نمی رسند، شکایت می کنند. دانستن اینکه چه می خواهید کافی نیست.
این کار مانند این است که ما می دانیم مقصدمان کجاست ولی اتومبیل خود را روشن نمی کنیم و حرکت نمی کنیم.
اگر حتی اتومبیلتان روشن باشد و رانندگی نکنید باز هم محال است که به مقصدتان برسید. پس اتومبیل تان را روشن کنید و رانندگی را آغاز کنید و مسیر مقصدتان را در پیش بگیرید و به سوی آن حرکت کنید. با این کار شاید اتومبیل تان آهسته حرکت کند ولی بالاخره به مقصدتان خواهید رسید.
اگر حرکتی نمی کنید و به سمت اهدافتان حرکت نمی کنید به جمع انسان هایی پیوسته اید که زندگی بدون چالش و بی دردسر را انتخاب کرده اند و توقع دارند که مانند انسان های موفق به اهدافشان برسند. جهانی که در آن زندگی می کنیم جهان کنش و واکنش است و شما اگر کنشی داشته باشید واکنش آن را خواهید دید.
اگر ساکت و آرام بنشینید و انتظار داشته باشید که به موفقیت برسید هرگز این کار اتفاق نخواهد افتاد و موفق نخواهید شد. موفقیت پاداش تلاش و حرکت است و بدون تلاش و حرکت در همان اول مسیر با اتومبیل روشنی که در هر لحظه در حال مصرف سوخت است خواهید ایستاد.
پس تا وقتی که انگیزه دارید و هدفتان مشخص است و مقصد معینی دارید، حرکت کنید و به سمت آن به پیش بروید. اگر این کار را نکنید به زودی سوخت اتومبیل تان تمام خواهد شد و به جمع مردم عادی می پیوندید.
پس تا وقتی که اتومبیل تان سوخت دارد و می توانید حرکت کنید، پدال گاز را بفشارید و حرکت کنید. اگر حرکت کنید با گذشت زمان و چرخش چرخ های اتومبیل تان شما را به مقصدتان نزدیک تر می کند.
تیز حس باشید و مسیرها را بسنجید. گاهی اوقت به خیال خودمان راه را درست انتخاب می کنیم و به سمت مقصد حرکت می کنیم و همینطور ادامه می دهیم. اگر مسیرتان اشتباه باشد، چه کار می کنید و چگونه رفتار می کنید؟ باز هم ادامه می دهید؟
بسیاری از افراد راه ها و مسیرها را اشتباه می روند و وقتی که به نتیجه نمی رسند تازه می فهمند که مسیر را درست نرفته اند، با این حال دوباره همان مسیر را با سرعت بیشتری می روند و دوباره به همان مقصدی که دلخواه آنان نیست می رسند. این است دلیل نرسیدن افراد به هدف مورد نظرشان.
اگر به مسیرها دقت کنید و بدانید که مسیری که می روید اشتباه است یا درست، می توانید از مسیر درست به حرکتان ادامه دهید و به هدفتان برسید.
یکی از دلایلی که بیشتر افراد به هدفشان نمی رسند این است که مسیر نادرست را می روند و به نتیجه قبلی می رسند و شکایت می کنند که چرا به هدفشان نمی رسند. آنها نمی دانند که ادامه دادن مسیر قبلی به معنی این است که به همان نتیجه قبلی می رسند.
سنجش مسیرها و داشتن تیزحسی به این معنی این است که به مسیرها توجه کنید و دقت کنید که آیا این مسیر، همان مسیری است که شما را به مسیرتان می رساند یا اینکه باید مسیرتان را عوض کنید. اگر به این نتیجه رسیدید که باید مسیرتان را تغییر دهید، این کار را انجام دهید و مسیرتان را عوض کنید و مسیر درست را انتخاب کنید.
اگر شما تیزحس باشید و با سرعت مسیر نادرست را تشخیص دهید، اما انعطاف پذیر نباشید، احتمال اینکه مسیرتان را تغییر ندهید زیاد است، پس لازم است گام چهارم را بردارید.
سنجیدن مسیرها بدون برداشتن گام چهارم بی فایده خواهد بود. اگر مسیر درست و نادرست را تشخیص دهید و باز هم از همان مسیر نادرست بروید، باز هم به همان مقصد قبلی می رسید. همه افرادی که به موفقیت می رسند، انسان هایی انعطاف پذیر می باشند و در تغییر مسیرهایشان سخت نمی گیرند و برای ماندن در مسیر قبلی پافشاری نمی کنند.
ما انسان ها موجوداتی هستیم که مبرا از اشتباه نیستیم و این اشتباهات ماست که تجربیات ما را می سازند. تجربیات ما در انتخاب مسیرهایی که ما را به هدف می رسانند، بسیار مهم هستند و مهم تر از اینها انعطاف پذیری ما است.
ما پقدر انعطاف پذیر هستیم و تا چقدر حاضریم تغییر کنیم؟ اگر انسانی باشیم که راضی به تغییر نباشیم احتمال اینکه به نتیجه مطلوب برسیم، بسیار پایین است.
به همین دلیل است که انعطاف پذیری گام مهمی است که باید برداریم. بعد از سنجیدن مسیرها این انعطاف پذیری ماست که نشان می دهد ما به هدفمان می رسیم یا نه؟ اگر مسیر را اشتباه رفتید، دوباره همان مسیر را با همان سرعت قبلی نروید.
اگر سر راهتان دیوار محکمی است و یک بار به آن دیوار برخورد کرده اید، بار دوم اگر از همان راه بروید و این بار با سرعت بسیار زیاد، سرتان شدیدتر به آن دیوار خواهد خورد و آسیبی که خواهید خورد این بار شدیدتر خواهد بود.
گام چهارم گام آخر است و اگر این گام آخر را برندارید احتمال پیروزی تان بسیار کم خواهد بود. اگر سه گام اول را برداشته اید، و مسیرتان اشتباه است، گام آخر را بردارید و مسیرتان را تغییر دهید. چه بسا این تغییر مسیر باعث شود که مسیر مناسب را انتخاب کنید و این مسیر شما را به نتیجه مطلوب برساند.
وظیفه اصلی ذهن ناخودآگاه انسان حفظ رفاه، امنیت و آسایش او است. بنابراین برای ایجاد این شرایط دوست ندارد، تغییر کند. اگر بیشتر انسان ها دوست ندارند تغییر کنند به این دلیل است که مغز انسان برای تغییر طراحی نشده است.
مغز انسان تغییر را دوست ندارد، چون با تغییر است که انسان از حاشیه امنیت خود خارج می شود و با تغییر است که شرایط آرام انسان به هم می ریزد و انسان چالش را تجربه می کند و مغزی که چالش را دوست ندارد، به همان نسبت هم دوست ندارد که تغییر کند.
این تفاوت است که باعث تفاوت می شود
تفاوت انسان های موفق و عادی در این است که انسان های موفق در پی تغییر هستند و انسان های عادی دوست ندارند که از حاشیه امن خود خارج شوند. این نوع فکر کردن انسان است که باعث می شود انسان ها با هم متفاوت باشند.
اگر شما تغییر را دوست دارید به این دلیل است که نوع فکرتان شما را به سمت تغییر می کشاند و اگر می بینید که افراد عادی موفق نمی شوند به این دلیل است که دوست ندارند از محدوده امن خود بیرون بیایند و خود را به چالش بیاندازند.
انسان های موفق برای رسیدن به موفقیت بهای آن را می پردازند و انسان های عادی دوست ندارند هزینه کنند و برای اینکه هزینه نکنند دوست دارند در همان حال بمانند. انسان های موفق با خوشحالی به سمت تغییر پیش می روند و انسان های عادی حاضرند بمیرند و تغییر نکنند. این تفاوت در فکر کردن است که باعث تفاوت می شود.
اگر به فکر تغییر هستید پس شروع کنید
در این مقاله گفتیم که چگونه به موفقیت برسیم؟ گفتیم که برای رسیدن به موفقیت باید چهار گام اساسی را بردارید. گام اول این بود که بدانید چه می خواهید، گام دوم این بود که اقدام کنید، گام سوم این بود که تیز حس باشید و با تیزحسی مسیرهای درست را از نادرست تشخیص دهید. گام چهارم این بود که انعطاف پذیر باشید و با انعطاف پذیری، تغییر مسیر دهید و مسیر درست را انتخاب کنید.
اکنون با مطالعه این مقاله به پاسخ سؤال چگونه به موفقیت برسیم؟ رسیده اید. یادتان باشد که فقط رسیدن به پاسخ مهم نیست. مهم این است که به یافته های خود عمل کنید. این هم یکی از تفاوت هایی است که انسان های عادی و موفق دارند.
لازمه رسیدن به موفقیت این است که اقدام کنید و بهای موفقیت را بپردازید. فرض کنید شما و دوستتان زیر یک سایه بان ایستاده اید. ناگهان باران شروع به باریدن می کند و لحظه به لحظه شدیدتر می شود. شما و دوستتان دو انتخاب دارید.
انتخاب اول این است که همان جا بمانید تا اینکه باران قطع شود. در این صورت مشخص نیست که چه موقع باران قطع می شود و شما چه زمانی به سمت خانه تان حرکت می کنید!
انتخاب دوم این است که از حاشیه امن خود بیرون بیایید و در زیر باران به سمت خانه تان حرکت کنید. در این صورت خیس خواهید شد، با این وجود لحظه به لحظه به خانه تان نزدیک تر می شوید. شما در این انتخاب خیس شدن را به نرسیدن ترجیح داده اید.
شاید شما ترجیح بدهید از زیر سایه بان بیرون بیایید و به سمت خانه حرکت کنید و دوستتان همان جا بماند و به شما کاری نداشته باشد.
با انتخابی که شما و دوستتان کرده اید نتیجه کاملا مشخص است. شما بهای رسیدن به خانه را پرداخت می کنید و در نهایت به مقصد می رسید و دوستتان بهای رسیدن به خانه را نمی پردازد و به مقصد نمی رسد.
رسیدن به موفقیت هم بهایی دارد. برای این که به موفقیت برسید باید بهای آن را بپردازید. باید اهدافتان را انتخاب کنید و برای رسیدن به اهدافتان اشتیاق سوزانی داشته باشید و برنامه ریزی کنید و در نهایت از حاشیه امن خود بیرون بیایید و به سمت اهدافتان حرکت کنید. این گونه است که به نتیجه ای که می خواهید، خواهید رسید.
نتیجه:
در این مقاله سعی کردیم به سؤال چگونه به موفقیت برسیم؟ پاسخ دهیم. حال که جواب سؤال چگونه به موفقیت برسیم؟ را می دانید، نوبت آن است که خودتان اقدام کنید. اولین کاری که باید می کردید این بود اهدافتان را بشناسید و گام دوم را بردارید و اقدام کنید.
گام سوم این بود که تیزحس باشید و در نهایت گام چهارم را بردارید. یعنی انعطاف پذیر باشید و اگر مسیرتان اشتباه است آن را تغییر دهید. با انتخاب مسیر درست است که به چیزی که می خواهیم می رسیم.
منبع: ایران nlp
آیا میخواهید به استقلال مالی برسید؟ بیشتر از 80% از میلیونرهای خودساخته از هیچ و حتی کمتر از هیچ شروع کردند. من (برایان تریسی) با این موضوع کاملاً آشنا هستم چون وقتی بزرگ میشدم و در سی و چند سالگی بودم، هیچگونه پول یا پساندازی نداشتم که حتی بخواهم کاری را شروع کنم. به نظر میرسید حتی کمتر از اندازهای که هزینهها و قبضها را پرداخت کنم بدست میآوردم و همیشه بدهکار بودم.
حتی اگر یک فرصت خوب تجاری برایم پیش میآمد، هیچ کاری نمیتوانستم بکنم. همچنانکه شروع به مطالعه در مورد موفقیتهای مالی میلیونرهای خودساخته نمودم، متوجه شدم که تقریباً همۀ اطرافیان من در همان قایق من گرفتار بودند.
رسیدن به ثروت واقعی و یک ثروتمند واقعی شدن در حد یک رویای دور از دسترس بود و کمترین احتمال ممکن برای نیل به این آرزو وجود داشت. شاید شما هم در همین وضعیت باشید و مبلغ قبضهای شما بیشتر از درآمد شما باشد.
علم آمار کمی ترسناک است. برحسب آمار شرکتهای بیمه، از هر 100 نفری که به سن بازنشستگی میرسند، فقط یک نفر ثروتمند خواهد بود. چهار نفرشان استقلال مالی خواهند داشت؛ پانزده نفرشان پسانداز قابل قبولی کنار میگذارند. و 80 نفر دیگر نیازمند حقوق بازنشستگی بوده یا هنوز کار میکنند یا حتی ورشکسته هستند—یعنی این است سرنوشت این مردم بعد از سالها کار با درآمد خوب در این جامعه پیشرفته! خوب چرا این اتفاق میافتد؟
دو دلیل اصلی برای بازنشستگی در فقر وجود دارد. اول اینکه، آنها هرگز تصمیم نمیگیرند ثروتمند بازنشسته شوند. آنها آرزو دارند و امید دارند و دعا میکنند، ولی هرگز تصمیم صریح و قاطعی نمیگیرند که کاری بکنند. دوم اینکه، حتی اگر آنها تصمیم به بازنشستگی با ثروت بگیرند، آنقدر تعلل میکنند که دیگر خیلی دیر است. جالبه که همیشه دلایل خوبی هم برای این تعلل میآورند.
اگر واقعاً و خالصانه میخواهید فرصتها را بقاپید، به استقلال مالی برسید و ثروتمند بازنشسته شوید، چهار گام اساسی وجود دارد که باید بردارید. گام اول آرزو کردن است. باید بقدری مشتاق باشید که خود را عمیقاً به آن متعهد بکنید و به هرگونه فداکاری لازم تن دهید. گام دوم تصمیم است. باید همین الان تصمیم بگیرید که هرآنچه لازم است، هرقدر هزینه دارد، هرقدر دور باشد، برای رسیدن به هدفتان از خودتان مایه بگذارید.
گام سوم اراده است، باید به هدفتان پاینبد باشید و علیرغم همه موانع و مشکلات ایمانتان سست نشود و خود را ملزم به رسیدن به هدفتان بکنید. و گام چهارم انضباط است—انضباطی که باید در خود بپرورانید تا عادتهای خوب و لازم برای رسیدن به استقلال مالی را فرا گیرید و به آنها عمل کنید. اینها چهار گام هستند، آرزو، تصمیم، اراده، انضباط. و میتوانید موفقیت تان در آینده را با نمره دادن به خودتان با مقیاس ده نمره برای هرکدام اندازهگیری کنید.
دو چیز است که میتوانید بلافاصله ایدهتان را به عمل برسانید:
اول، همین حالا، تصمیم بگیرید که میخواهید به استقلال مالی برسید، مهم نیست ابتدای امر چه موانعی سر راهتان قرار دارد. سپس آنرا بنویسید، طرحی بریزید و هر روز روی آن کار کنید.
دوم، از پیش تصمیم بگیرید که با هر گونه مانع یا شکستی مقابله میکنید و از پیش رو برمیدارید. هیچوقت تسلیم نخواهید شد. آنقدر به پیشروی ادمه خواهید داد تا در نهایت به هدفتان برسید.
منبع: رمز موفقیت
دستهها، آخرینها، آمار و ابزارهای کاربردی در یک نگاه.
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید